کیارستمی را پس از مرگ بشناسیم

آنچه مستند «کیارستمی و عصای گمشده» را جذاب می‌کند این است که خود کیارستمی اصرار داشته که از آن لحظات فیلمبرداری شود و حتی در برخی مواقع جایگاه دوربین را او تعیین می‌کرده است.

سینمای ایران و جهان بعد از مرگ کیارستمی در اندوه رفت. مرگی که یکی از بهترین کارگردان‌های جهان را خاموش کرد و حالا مستندی به نام «کیارستمی و عصای گمشده» ساخته شده که می‌تواند لحظاتی و جهان‌بینی از کیارستمی نشان دهد که کمتر کسی دیده و شنیده است.

کارگردان فیلم «کیارستمی و عصای گمشده» از شاگردان کیارستمی بوده و در این فیلم سعی کرده اثری مستقل بر اساس رویکرد و نگاه کیارستمی به زندگی بسازد. به دلیل حساسیت کارگردان محمودرضا ثانی در چگونگی نمایش استقلال نگاه کیارستمی، تدوین این فیلم تجربی ۹۰ دقیقه ای سه سال طول کشید.

درس زندگی کیارستمی

«کیارستمی و عصای گمشده» که چندی پیش در سینما هنر و تجربه اکران شد و ممکن است به اکران آنلاین برسد ساخته محمودرضا ثانی از شاگردان عباس کیارستمی است. فیلم روایتی از نوع نگاه کیارستمی به زندگی و سینما است.

محمودرضا ثانی در مدت چهار سال و زمانی که کیارستمی کارگاه‌های آموزشی سینمایی در اسپانیا و کلمبیا برگزار می‌کرد، تلاش کرده بینش یک مولف، دیدگاه و جهان‌بینی این فیلم‌ساز را پس از مرگش به تماشاگر نشان دهد.

این فیلم حاصل تلاش کارگردان در به تصویر کشیدن حضور عباس کیارستمی در کلاس های درس فیلمسازی او در اسپانیا و کلمبیاست و روایت تازه ای از نوع نگاه کیارستمی به زندگی و سینما به دست می‌دهد که ثانی به مدت ۴ سال، در کارگاه های کیارستمی نوع نگاه یک مولف، دیدگاه و جهان بینی او را به تصویر کشیده است.

ثانی که از شاگردان خسرو سینایی بوده و با او نیز همکاری‌هایی داشته است پیش از ساخت این مستند بلند، کتاب «عباس کیارستمی و درس‌هایی از سینما» را تالیف کرده که این کتاب به زبان‌های مختلف ترجمه و در ایران و آمریکا چاپ و توزیع ‌شده است. او در مورد این مستند گفته بود: «سینمای کیارستمی حاصل بینش و تجربه‌های او در ابعاد مختلف زندگی است که آن را تبدیل به دانشی شخصی ومتعلق به خودش کرده بود. او از فیلم‌سازی لذت شخصی می‌برد و عقیده داشت اولین تماشاگر فیلمش خودش است. زندگی برایش مهم‌تر از هر چیزی بود. طی مدت چند سالی که در کنارش بودم از او درس‌هایی از سینما وزندگی آموختم و در این فیلم سعی کردم تا ابعاد مختلف و لایه‌های درونی دنیای منحصر به خودش را کشف کرده و به تصویر بکشم.»

کارگردانی قبل از مرگ

آنچه این مستند را جذاب می‌کند این است که خود کیارستمی اصرار داشته است که از آن لحظات فیلمبرداری شود و حتی در برخی مواقع جایگاه دوربین را او تعیین می‌کرده است.

ثانی در مصاحبه‌ای در این موردگفته بود که در کلاس‌ کیارستمی از اسپانیا سه‌چهار نفر بیشتر نبودند. از آمریکا، از آلمان، از ایران، از استرالیا و خیلی کشورهای دیگر متقاضی داشتیم. در تمام این مراحل هم آقای کیارستمی اصرار می‌کرد تصویر بگیر! نمی‌دانستم چرا این اندازه اصرار دارد همه چیز را تصویربرداری کنم. آن موقع جوابی به من نمی‌داد اما بعدها در سفری که به کلمبیا داشتیم، وقتی پرسیدم چرا اینقدر در تلاش هستید برای آموزش بچه‌ها و آرام و قرار ندارید؟ در پاسخم گفت، شمع وقتی دارد خاموش می‌شود، گر می‌گیرد.

در این باره بخوانید:

گیلدا؛ فیلمی ساخته دو کارگردان

درباره پریناز ایزدیار؛ ستاره جدید سینمای ایران

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 4 =