درباره شنای پروانه؛ فیلمی که واقعی است

«شنای پروانه» در روزهای کرونایی بر پرده‌های سینما است و تا این جای اکران علی‌رغم استقبال خوبی که از این فیلم در جشنواره فجر شد نتوانسته است فروش قابل توجهی داشته باشد.

محمد کارت کارگردان جوانی است که اولین ساخته بلند سینمایی‌اش به نام «شنای پروانه» با مشکلات کرونایی روبه‌رو شده است.

کارت از جمله فیلم‌سازانی است که خود را  متعهد به ساخت فیلم اجتماعی می‌داند. پیش از این کارت در مستندهای «خون‌مردگی»، «سمفونی مرگ» و «آوانتاژ» این تعهد خود را نشان داده بود.

شروع فعالیت هنری محمد کارت در زمینه بازیگری و کارگردانی تئاتر از سال ۱۳۷۹ بوده است و مستندهای خود را تنها به مشکلاتی که در مرکز توجه فیلمسازان بوده اختصاص نداده بلکه برخی از کارهایش مربوط به شهر زادگاهش شیراز است.

حالا «شنای پروانه» در روزهای کرونایی بر پرده‌های سینما است و تا این جای اکران علی‌رغم استقبال خوبی که از این فیلم در جشنواره فجر شد نتوانسته است فروش قابل توجهی داشته باشد.

فیلمنامه اجتماعی خوب

فیلمی از زنی به نام پروانه در حین شنا در استخر در فضای مجازی منتشر می‌شود. حالا هاشم شوهر پروانه و برادرش حجت به دنبال انتقام گرفتن از کسی که این فیلم را منتشر کرده هستند. پلان اول فیلم طناز طباطبایی است مضطرب وحشت‌زده، خیره به آدم‌هایی است که همه جا هستند و هر کدام یک گوشی تلفن به دست دارند. از این جاست که مخاطب متوجه می‌شود با فیلمی آرام روبه‌رو نخواهد بود.

با قتل پروانه با بازی طناز طباطبایی، به‌دست همسرش هاشم که نقش آن را امیرآقایی بازی می‌کند، فاز جدید فیلم شروع می‌شود و باید مقصران پیدا شوند.

منتقدان براین باورند که فیلم‌نامه «شنای پروانه» از دسته فیلمنامه‌های قوی و خوب محسوب می‌شود. این فیلم نامه را پدرام پورامیری و حسین دوماری نوشته‌اند. فیلم‌نامه دقیق و حساب‌شده است. تمامی ابعاد قصه‌ در پایان فیلم مشخص می‌شود و هر سرنخی که به تماشاگر داده می‌شود در مسیر فیلم روشن و واضح به نتیجه می‌رسد. شنای پروانه با جزئیات روایتش را آغاز می‌کند، این جزئیات را به هم گره می‌زند و یک تصویر نهایی را به تماشاگر ارائه می‌دهد.

در این باره بخوانید:

در روزهای همه‌گیری کرونا، چگونه به سینما برویم؟

برنامه سینماهای ایران در دوران کرونا؛ از شنای پروانه تا عطر داغ

درباره «جهان با من برقص»؛ فیلمی که ارزش بارها دیدن را دارد

بازی و عوامل پشت صحنه خوب

محمد کارت که در فیلم‌های عصبانی نیستم رضا درمیشیان، چه خوبه که برگشتی، داریوش مهرجویی، بوسیدن روی ماه همایون اسعدیان، بی خود و بی جهت عبدالرضا کاهانی و گزارش یک جشن ابراهیم حاتمی کیا بازی کرده است، در شنای پروانه نشان داده که می‌تواند در انتخاب بازیگر نیز خوب عمل کند.
بازی‌های خوب بازیگران شنای پروانه از جمله مورادی است که تمامی منتقدان به آن اشاره داشته‌اند. جواد عزتی یکی از بهترین بازی‌هایش را دارد. طناز طباطبایی  نفش طولانی ندارد اما اثرگذاری خود را نشان می‌دهد. امیر آقایی که نقش گنده‌ لاتی را به عهده دارد و یکی از بهترین بازی های خود را در گریمی متفاوت ارایه می‌کند که برای همین فیلم جایزه بهترین نفش مکمل مرد را از جشنواره فجر از آن خود کرد. پانته‌آ بهرام نیز که حضوری کوتاه دارد اما بازی متفاوتی را ارائه می‌کند.

«شنای پروانه» در جشنواره فجر توانست جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، بهترین بازیگر نقش مکمل زن، بهترین تدوین، بهترین صداگذاری و میکس، بهترین صدابرداری و بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را از آن خود کند.

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 6 =